....เสม็ด โครงการ2 ปี50....
กลับมาจากเสม็ดแล้ว
ราบรื่นจนน่าประทับใจ
วันแรกไปเจอพายุแต่ก็ไม่มีไรมาก
สปีดโบ๊ทตอนคลื่นสูงโคตรมัน
วันที่2ฟ้าสดใส แดกวอสก้าผสมแสงรื่นเริงทั้ง2คืน
เล่นน้ำยันเช้าดึกดื่นเสียงดังปล่อยตัว ปล่อยใจ สบายสุดๆ
เป็นทริปที่หนุกหนานจนไม่อยากกลับ อยากอยู่ต่ออีกสักพัก
แต่มันคงถึงเวลากับโลกแห่งความจริงเสียแล้ว
ถือว่าเป็นความทรงจำดีๆ ของช่วงเวลาดีๆ ของพวกเราแล้วกัน
อ่านรายละเอียดได้ที่สเปซกู
http://killkillua.spaces.live.com
(ยาวมากแต่ได้ข้อมูลเพียบ)
การเดินทางที่อัดแน่นด้วยชีวิตชีวา เพื่อน ความฝัน เหล้า ยา ความทรงจำ
ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสอย่างนี้อีกเมื่อไหร่ ท้องฟ้า แสงแดด ทะเล สายลม
ความจริงใจ ความทรงจำ เสียงหัวะเราะของพวกเรา ทุกๆอย่างในช่วงเวลาไม่นาน
ความสุขจากการปลดปล่อยอย่างนี้กว่าจะมาถึงอีกครั้งคงใช้เวลาสักพัก
ขอบคุณทุกๆ รอยยิ้มที่ทำให้การเที่ยวครั้งนี้เป็นความทรงจำที่แสนดี
ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่ตัดสินใจไปกับเรา
รูปน้อยไปหน่อยนะ เลือกไม่ถูกจริงๆ เอามาให้ดูแค่นี้ไปก่อน^^
โลกความจริง
กลับมาโลกความจริง ชีวิตเหมือนไม่มีจุดหมาย
ตอนนี้รอที่ทำงานตอบรับอยู่ ไม่อยากอยุ่หอโดยไม่มีใครแม้กระทั่งเพื่อน
เพื่อนทำงานกันหมด เหลือแต่เราที่เหงาและว่างป่าว
วันๆ ทำตัวล่องลอย ฟุ้งซ่าน เหงาแบบแปลกๆ
ไปคณะมันก็เงียบจนวังเวง
อยากเปิดเทอมเร็วๆ อยากมีคนอยู่ด้วย อยากมีจิงๆ
คนมีคู่คงไม่เข้าใจว่าเหงาแบบนี้มันทรมานยังไง
ทุกๆ วันที่ต้องคิดถึงผู้หญิงที่เค้าทำร้ายเราโดยไม่รู้ตัว
เธอคนนั้นจะรู้บ้างไหม ว่ามีคนหนึ่งคนอาลัยอาวรตัวเธอแค่ไหน
ในขณะที่เธอมีความสุขกับความรักที่ไปได้ด้วยดี แต่เพื่อนคนนี้ของเธอเหงาจับใจ
ฉัน ทรมาน กับความรู้สึกของตัวเอง ทุกๆ คืน
ทุกๆ วันที่เธอบั่นทอนความรู้สึกฉันโดยไม่รู้ตัว
มันเจ็บที่เพื่อนอย่างเธอไม่เคยแคร์เพื่อนอย่างฉันเลย
รัก เธอ นะ ผู้ หญิง ของ คน อื่น
P$
คิดถึงพ่อแม่นอตแต้มโบ้ปลอดภัยและลูกๆ
คิดถึงเพื่อนทุกคน คิดถึงบ้าน อยากกลับบ้านนน
คิดถึงเธอ เธอรู้ไหมตอนนี้ฉันนอนกอดน้ำตาทุกคืน
เดี๋ยวก็มา เดี๋ยวก็ไปเว้ย
ยิ่งบ่นอะไรวะ....
+++ไม่ได้ไปสมัครงานที่ไหน ทำไมงาน+++เต็มเลย
ทุกข์ว่ะ
(โปรดย้อนกลับไปอ่านอีกรอบ)